Overweging 9 augustus 2020

Overweging 9 augustus 2020

Overweging  9 augustus 2020

1 Koningen 19,9a.11-13a.
Matteüs14,22-23

Beste gelovigen,
In de eerste lezing van vandaag lezen wij uit het eerste Boek der Koningen over de profeet Elia, die in een crisis, eigenlijk in een geloofscrisis terecht is gekomen. Elia, als profeet van God, bevindt zich in de donkere nacht, letterlijk en figuurlijk: want het volk van Israël hangt eerder de Baäl – religie aan dan dat het luistert naar de stem van God, die hen o.l.v. Mozes uit de woestijn heeft geleid naar het beloofde land. Elia krijgt geen voet aan de grond bij het volk van Israël en vlucht daarom de woestijn in ; na 40 dagen komt hij aan bij de Horeb, de berg van God. Elia is op zoek naar de bronnen, naar de grondinspiratie van zijn roeping als profeet.
Het is nacht, letterlijk en figuurlijk gesproken is het nacht in het leven van de profeet Elia. Hij maakt een diepe crisis in zijn leven door.
Juist in die duistere nacht trekt de Heer aan Elia voorbij.
God roept hem bij zijn naam en schenkt hem vertrouwen: Elia krijgt een nieuwe opdracht. God laat Elia en zijn volk Israël niet in de steek. God is aanwezig, ook in de duistere nacht van ons leven.

Beste gelovigen, het verhaal over Elia lijkt een beetje op wat er gebeurt met Petrus in de evangelielezing van vandaag bij Matteüs.                                                                                                   Jezus stelt zijn vertrouwen in Petrus en zegt: “Kom over het water naar mij toe!” En als Petrus twijfelt en begint te zinken, haalt Jezus hem over dat dode punt heen en zegt: “Vrees niet, hier is mijn hand.”

Beste mensen, twijfelen, angst, in de put zitten, het is allemaal héél erg menselijk. Zeker vandaag de dag in deze corona-pandemie, worden wij geconfronteerd met onze angsten en twijfels en onzekerheid, dag in dag uit……
Wij kunnen dan moed krijgen en kracht putten uit dit bijbelverhaal: Wat er ook gebeurt en gaat gebeuren: Jezus blijft bij ons en reikt ook ons telkens opnieuw de hand om met Hem verder op weg te gaan.

Beste gelovigen,
Het evangelieverhaal van vandaag kunnen wij ook lezen als een geanticipeerd paas/verrijzenisverhaal. Allerlei elementen doen aan een verschijningsverhaal denken. Jezus is van de leerlingen gescheiden. Het is “nacht” in hun leven: nu Hij van hen is weggenomen, voelen zij zich reddeloos verloren. Als Jezus naar hen toekomt, over het water heen, over de dood heen, menen ze een spook te zien.
Maar Jezus stelt hen gerust met de woorden: ”Vreest niet. Ik ben het.” Dit laatste doet ook denken aan het Joodse Pasen: de exodus, de uittocht van het volk Israël door de Dode Zee. Er loopt een weg dwars door de zee. En vandaag bedwingt Jezus het water. In het Exodusverhaal openbaart God zich aan het volk Israël via Mozes: “Ik ben die is” en vandaag bij Matteüs openbaart  Jezus zich als afkomstig van God, als de Zoon van God, als de Messias aan de leerlingen wanneer Hij over het water loopt en wanneer Hij de dood en het kwaad overwint en zegt tot de leerlingen: “Ikben het. Vreest niet”.
Over het water komt Jezus de Levende naar ons toe. Hij is ook de uitgestoken hand van God. Op Hem kunnen wij vertrouwen. Jezus steekt zijn hand uit  naar iedereen: arm en rijk, naar de verdwaalden, naar de verdrukten, de zwervers en de zoekers, naar de eenzamen en de zieken, naar ons.
Durven wij Hem, Jezus vast te houden in ons leven, durven wij met Hem mee te gaan over het water, naar de overkant?

Beste mensen, als het leven ons zo tegenzit, als je allerlei tegenslagen moet incasseren, en dan toch blijven geloven in de kracht van het goede, van de liefde….. daar is heel veel geloofskracht en moed voor nodig.
Moge ons geloof en vertrouwen zo groot zijn dat wij ons niet van de wijs laten brengen door de woelige golven en de stormen in ons leven, maar laten wij gericht blijven op Jezus en erop vertrouwen dat Hij ons vasthoudt en bij ons blijft alle dagen van ons leven.

Amen.

 

© 2020 Parochie Heilig Kruis