Overweging H. Clemens kerk Nuenen 19 juli 2020 (Paul Peters)

Overweging H. Clemens kerk Nuenen 19 juli 2020 (Paul Peters)

16e zondag door het Jaar Clemens kerk Nuenen 19 juli 2020

Evangelielezing en overweging Paul Peters

In die tijd hield Jezus de menigte deze gelijkenis voor: ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een man die op zijn akker goed zaad had gezaaid; maar terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand, zaaide onkruid tussen de tarwe en ging heen. Toen de halmen opgeschoten waren en vrucht hadden gezet, was ook het onkruid te zien. Nu gingen de knechten naar hun meester en zeiden hem: Heer, ge hebt toch goed zaad op uw akker gezaaid? Hoe komt het dan dat er onkruid op staat? Hij antwoordde hun: Dat is het werk van een vijand. De knechten zeiden tot hem: Wilt ge dan dat we het bijeengaren? Maa r hij zei: Neen, ik ben bang, dat ge, wanneer ge het onkruid bijeengaart, de tarwe mee uittrekt. Laat beide samen opgroeien tot de oogst, en met de oogsttijd zal ik de maaiers zeggen: Haalt eerst het onkruid bijeen en bindt het in bussels om te verbranden; maar laat de tarwe op in mijn schuur.’
Een andere gelijkenis hield Jezus hun voor: ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een mosterdzaadje dat iemand op zijn akker zaaide. Dat is wel het allerkleinste zaadje, maar wanneer het is opgeschoten, is het groter dan de andere tuingewassen; het wordt een boom, zodat de vogels in zijn takken komen nestelen.’
Nog een andere gelijkenis vertelde Jezus hun: ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op gist, die een vrouw in drie maten bloem verwerkte, totdat deze in hun geheel gegist waren.’ Dit alles sprak Jezus tot het volk in gelijkenissen en zonder gelijkenissen leerde Hij hun niets, opdat in vervulling zou gaan het door de profeet gesproken woord: ‘Ik zal mijn mond openen in gelijkenissen, Ik zal openbaren wat verborgen is geweest vanaf de grondvesting der wereld.’ Toen liet Hij de menigte gaan en keerde naar huis terug. Zijn leerlingen kwamen nu naar Hem toe en zeiden: ‘Leg ons de gelijkenis uit van dat onkruid op de akker.’ Hij gaf hun ten antwoord: ‘Die het goede zaad zaait, is de Mensenzoon, de akker is de wereld; het goede zaad, dat zijn de kinderen van het Rijk; het onkruid de kinderen van het kwaad, en de vijand die het zaaide, is de duivel. De oogst is het einde van de wereld en de maaiers zijn de engelen. Zoals nu het onkruid wordt bijeengebracht en in het vuur verbrand, zo zal het ook gaan op het einde van de wereld. De Mensenzoon zal zijn engelen uitzenden, en zij zullen uit zijn Rijk bijeenbrengen allen die tot zonde verleiden en ongerechtigheid bedrijven om hen in de vuuroven te werpen, waar geween zal zijn en tandengeknars. Dan zullen de rechtvaardigen in het Koninkrijk van hun Vader schitteren als de zon. Wie oren heeft, hij luistere.’

Overweging

Moeilijk toch vandaag met die Evangelielezing. Ik zei nog wel, de blijde boodschap, Tarwe en onkruid, samen op laten groeien,
goed en kwaad, rechtvaardigen en niet-rechtvaardigen,
wij misschien;
dan nog het mosterdzaadje, het Rijk der Hemelen, dat uitgroeit tot een machtig groot geheel
en dan nog het gist nodig om tot een grote hoeveelheid te komen.
Jezus vertelt aan de hand van beelden uit de natuur over het geloof, het leven en het Rijk van God. We vinden Hem te midden van de natuur, mensen voedend met woorden, met helende aanwezigheid, met brood en vis.

Het evangelie van vandaag leert ons dat het selecteren tussen goed en kwaad geen taak is die voor ons is weggelegd. Tarwe en on¬kruid zijn zo verknoopt met elkaar dat geen mens dit kan ontwarren zonder schade aan te richten. Kernvraag hierbij is: hoe moeten we omgaan met goed en kwaad? Mattheüs, de schrijver van dit verhaal, ziet af van elke poging om nu al de leden van de gemeenschap die tot de ‘niet-rechtvaardigen’ behoren uit te roeien. ‘Laat beiden sa¬men opgroeien’ is een antwoord dat getuigt van tolerantie.
En met dat laatste kunnen wij natuurlijk wel iets. We kijken dan naar onze samenleving zoals die zich aan ons presenteert. Het staat bol van tegenovergestelde meningen, boerenprotesten, betogingen tegen racisme, betogingen tegen de coronamaatregelen,
En vindt daarin dan maar eens jouw weg, waar sta jij met jouw mening en is dat de juiste?
Met de ‘botte bijl’ of met de zachte hand: hoe reageer je op mistoestanden? De neiging is vaak groot om met harde hand veranderingen door te voeren, maar is dit vrucht¬baar op de langere termijn?
De boodschap op deze zondag is: laat tarwe en onkruid naast elkaar staan. Heb aandacht voor de onvermoede kanten in mensen als je hen vertrouwen schenkt, vertrouwen op het zelf oplossend vermogen van een samenleving.
Het boek Wijsheid in de 1e lezing leert ons dat tot inkeer komen altijd mogelijk is en we worden aangemaand menslievend te handelen.

Ik weet het, los je met zulke woorden de problemen op waarvoor wij staan?
Nee, maar het kan je wel op weg helpen. Wanneer jou om je mening wordt gevraagd, waar wordt die dan door gevoed, geïnspireerd. Heeft jouw Christen-zijn iets met een oplossing te maken? Maak je buiten waar, wat je hier binnen belijdt of leg je de meetlat van jouw gelijk er meteen naast?
Tarwe en onkruid samen laten opgroeien is een antwoord dat getuigt van tolerantie.

De lezingen van vandaag zijn in feite bemoedigende hoopvolle woorden.
Woorden van belofte:
Gods woord zal vrucht dragen!!!
Gods rijk zal komen!!!
Want het gaat er mee als met zaad dat wordt uitgestrooid. Het lijkt alsof er veel verloren gaat. Maar wie geduld heeft tot de oogst, zal zien dat die overvloedig is.
Zo onstuitbaar als de natuur, zo onstuitbaar zal Gods rijk komen.
God rust niet tot zijn woord vrucht draagt.
Wij weten heel goed dat het niet allemaal vanzelf voor elkaar komt met ons leven en met de wereld. Daarvoor zien we te veel mislukking, te veel geweld en haat en nijd. Daarvoor blijven te veel kansen onbenut.
En toch, Gods belofte staat.
Wie niets doet, brengt ook geen vrucht voort; maar…wie goedheid zaait, zal goedheid oogsten.

Het Evangelie van vandaag wil dat wij optimisten zijn. En laten we wel wezen…..onze tijd kan wel wat optimisme gebruiken.
Daarom is en blijft het Evangelie iets van onze tijd.
En ook dit, wat hier gezegd is, zal misschien tachtig keer voor niets gezegd zijn.
Maar de eenentachtigste keer zal het honderdvoudig vrucht dragen.
God weet, misschien is dat net vandaag. Amen.

© 2020 Parochie Heilig Kruis