Overweging zondag 25 oktober 2020  Nuenen, Gerwen, Nederwetten (P. Peters)

Overweging zondag 25 oktober 2020  Nuenen, Gerwen, Nederwetten (P. Peters)

Themaviering: En God zag hoe goed het was

En God zag hoe goed het was….
Het boek Genesis uit het oude Testament probeert natuurlijk geen werkelijke beschrijving te zijn van het ontstaan van de wereld, maar het geeft wel op een heel mooie, warme manier ons geloof weer in God als schepper van hemel een aarde.
Tegen de mensen zei Hij: bevolk de aarde en breng haar onder je gezag.
Het is ons gelukt. Vraag alleen of het de goede manier is geweest, zeker in de laatste decennia.

De vijgenboom, geen vruchten, gedoemd om omgehakt te worden, een gelijkenis waarmee Jezus het volk Israël aanspreekt, de gelijkenis klinkt dreigend en is schokkend, zeker wanneer we beseffen dat het ook om ons gaat.

Wat hebben we er van gemaakt? Hoe is het met onze wereld, de natuur, de eerlijke verdeling van goederen en macht?

Soms denk ik weleens dat ons verlangen naar meer onze ondergang zal zijn. De moderne mens, wij,  wij willen alles bezitten: een mooi huis, een auto, een goede carrière, succesvolle kinderen. We komen om in de overvloed, maar toch lijkt het nooit genoegd. Onze dorst kan niet gelest worden.
De aarde zucht en kreunt terwijl ze probeert de mensen in alles te voorzien, maar ook zij raakt uitgeput.
Steeds vaker worden we opgeroepen om ons te bezinnen. Om onze ogen te openen voor onze manier van consumeren en het leed te zien dat daar achter schuilt. We worden ons steeds bewuster van onze impact op mens, dier en milieu.

De sterkste oproep aan ons als geloofsgemeenschap komt dan wel van paus Franciscus met zijn encycliek Laudato si, geprezen zijt Gij……… .op weg naar de zorg voor het gemeenschappelijke huis,  óns gemeenschappelijk huis.
Het kreunen van de schepping, daarvoor verwijst de paus naar wat wij onder onze ogen dagelijks zien gebeuren: de vervuiling, de wegwerpcultuur, de klimaatverandering, de uitputting van de natuurlijke hulpbronnen, het watergebrek, de teloorgang van de biodiversiteit, de ontbossing, de toename van woestijnvorming, ook van innerlijke en geestelijke woestijnen.

De zorg voor de schepping is door de paus aan de lijst met werken van barmhartigheid toegevoegd.
Het roept ons op te werken aan een betere en eerlijkere wereld, aan een schepping die de moeite waard is om door te geven aan onze kinderen en kleinkinderen, aan de generaties na ons.
Jacques van der Graaf, u kent hem nog, heeft kort voor zijn sterven nog meegewerkt aan het tot stand komen van deze viering samen met Theo van Eijk en mij.
Hij schrijft aan ons in een mail:
Een gedachte die bij mij opkomt is dat wij Gods verlengde arm zijn en de opdracht hebben om zijn schepping in stand te houden en te vervolmaken.
Wij mensen hebben een rede en moeten nadenken hoe wij in Gods voetstappen kunnen treden om alles in allen op de aarde, onder de aarde en boven de aarde in zijn Geest te kunnen bewaren. De rede stelt ons in staat daarover na te denken en te besluiten. En wanneer vinden wij dat het goed is ????
Een mooi voorbeeld en voorval is dat van de vijgenboom.
Omleggen of in stand houden.

Omleggen of in stand houden?
Waar kiezen we voor als samenleving, als geloofsgemeenschap?
Durven we het aan om keuzes te maken?
Er zijn zoveel mogelijkheden, in het klein en in het groot. Scheiden we ons afval goed? Willen we producten kopen uit eerlijke en vrije handel? Willen we schoonmaken met biologische middelen? Denken we na over zonne-energie en willen we daar in investeren? Willen we vaker de fiets nemen?
Sturen we aan op politieke partijen die kiezen voor GROEN?
Willen we een groene kerk zijn en hoe doen we dat dan?
Onze protestante broeders en zusters hier in Nuenen roepen ons katholieken op mee na te denken in een werkgroep voor groene kerken.

En God zag hoe goed het was……

Dag aan dag zijn we, zegt de paus in zijn encycliek, verrast door het kunnen van de mens. We genieten van de technische vooruitgang en we ondervinden de invloed van de digitalisering. Techniek heeft veel veranderd en vergemakkelijkt. Er zijn verworvenheden die we niet wensen op te geven. Maar de drang naar steeds meer en meer heeft een keerzijde. Wij buiten de natuur uit en hebben onvoldoende zorg voor duurzaamheid. Daarbij is er een economie die uit is op winst en steeds meer en meer wil. Daaraan wordt veel opgeofferd. De paus houdt niet op om dit ongebreideld kapitalisme aan te klagen. Hij legt de oorzaak van de ecologische crisis bij de mens.

De ommekeer waartoe hij oproept is ingrijpend: economie, politiek, maatschappij, ja ook de kerk,
moeten gericht zijn op het behoud van de schepping, op het verbeteren van de levensomstandigheden van de zwaksten en op het welzijn van de generaties die na ons komen.
Dit houdt in dat we keuzes moeten maken.
Welke..??.. vult u zelf maar in.

Amen.

 

 

 

 

 

 

© 2021 Parochie Heilig Kruis